Przemyślenia....

Czasem lepiej jest posiedzieć w ciszy.
Nie wrzeszczeć,
Nie płakać,
Nie bać się,
Nie ulegać.
Bo wtedy właśnie się uczymy. ...
A nauka jest bardzo bolesna,
Tak jak wtedy gdy, rosną kości i wszystko boli. 

Kiedyś skupiałam się tylko na tym kim jestem, 
I kim chce być.
Teraz gdy mam dostęp do najdalszych części mojej duszy, 
Widzę, że to co nas stwarza jest prymitywne.
Czy to ma sens?

Tak jak ból który właśnie jest w tobie ukryty,

Dający o sobie znać tylko w chwilach kiedy mu na to pozwalasz.

To on blokuje twoje rozumienie,

Wiesz tylko że boli i nic więcej. 

Dla prymitywnych istot takich jak my,

Życie ma tylko jeden cel-

"Zyskać na czasie"

Przemierzanie czasu wydaje się być naszym jedynym celem,

By to osiągnąć mamy tylko dwa wyjścia:

Nieśmiertelność,

I reprodukcję.

Jeśli ludzkie otoczenie nie jest wystarczająco sprzyjające,

Chodzi tu o katastrofy.

Wojny,

Anomalie pogodowe,

Wypadki, których jesteśmy przyczyną,

Istota wybiera nieśmiertelność. 

Czyli samowystarczalność i samodzielność.

Chodź z drugiej strony, gdy otoczenie nam sprzyja,

Wybieramy reprodukcje. 

Tak oto wiedza i nauka są przekazywane w czasie...

Wyobraź sobie przez chwile jakie byłoby nasze życie, gdybyśmy byli....

Lepsi?

Jednak żyje na ziemi istota mądrzejsza od człowieka.

Ona tak na prawdę nie ma nic, 

Prócz oceanów i miłości. 

Czy można uznać że ludzie bardziej skupiają się na tym żeby mieć,

Niż żeby być? 

Usiądź, 

I zastanów się nad tym.... w ciszy.