Nuta, która podtrzymuje życie w napięciu,
Nie zmieni nic.
Ja nie zmienię tej nuty na żadną inną.
Czarne miesiące mam za sobą,
Szare jeszcze przede mną.
Wybaczam wszystkim,
Tym najbliższym,
Jak i przechodnim bohaterom mojego dramatu.
Dramatem jest książka,
W której jestem główną postacią.
Ile zatem życiowych książek na ziemi?
Tyle ile żyć.
I każdy oprócz swojej głównej roli gra poboczne w dramatach innych.
A nuty i tak nie potrafimy zmieniać.
To ona wyznacza jakiej fabuły jest życie.
