Akt I

Nie mam prawa nikogo oskarżać.
Być może to moja wina.
Ale wiem że jest już dobrze...
Takie straszne są te sny.
Niczym koszmary, 
Ale nie chcę się z nich budzić. 
"Jestem dziwką,
Jestem kochanką,
Jestem dzieckiem,
Nie będę matką"
NAJBARDZIEJ NA ŚWIECIE.  1#

Bzdury.

Jakoś mi lżej. 

Cisza w mojej duszy i ukojenie. 

Te słowa nie są we władaniu języka dorastającej nastolatki.

Czułabym się brudna.

Bo nie jestem ludzka.

No, a przecież to byłoby takie ludzkie. 

"Takie ludzkie" w moim posiadaniu to takie brudne.

Teraz zwyciężyłam, 

I chodź będę upadać i tak będę zwyciężczynią. 

Bo nie jestem ludzka. 

Nie jestem nawet człowiekiem.

A kocham Boga.

Może powinnam się tego wstydzić.

Bo Bóg stworzył ludzi na swoje podobieństwo.

A te słowa są jakby zaparciem się Go.

Więc to kolejny argument, 

Bo nie byłam człowiekiem.