Wasze życie jest takie idealne. 

Patrzę i krew mnie zalewa, 

Gdy je marnujecie. 

Nie doceniacie. 

Przeklinacie.

Jak to jest mieć wszystko? 

I nie mieć udręki?  

Jak to jest gdy nic was nie dusi? 

I jak jest, gdy możecie być spokojnymi?

Strasznie patrzeć na was i się uśmiechać. 

Udawać że nic nie rozumiem.


(Pisane w pośpiechu.)