poniedziałek, 22 czerwca 2015

Moje ja

Nagrodziłeś mnie deszczem.
Chodź nie jesteśmy duchami,
Nie jesteśmy nawet ludźmi czasami.
Tym dźwięcznym powietrzem.

Dałeś mi spokój i ciszę.
Być może już nigdy miłości nie usłyszę,
Ale i tak więcej powiedzieć nie mogę.
Bo nie chcę, tak między słowami.

Czary mam w sobie,
A może tylko tak myślę?
Będę mocno żałować ku tobie,
Zanim coś między nami pryśnie.

A potem odejdę,  niezauważona.
Tak naprawdę ogromnie zraniona,
Zasnę, i już nigdy więcej deszczu nie usłyszę.
Tak właśnie myślę....

1 komentarz: