Lord...

Spadł śnieg.

Watr ucichł.

Stary dąb drugi raz zakwitł.

Mgła powstała znad głębokiego moczaru,

I piękna postać wyłoniła się zza światów. 

*

Pełni blask przez obłoki cieni wyglądał,

A na niebie czarny, nieuśpiony nietoperz się plątał.

Właśnie wtedy z cmentarza Panna Jackson wracała,

I za bagnem złą postać spotkała. 

[Postać] Piękna była i kusząca,

Lecz w oczach czarnych jak smoła, jad i kpina drwiąca.

"Anioł czy diabeł?''- pomyślała, chłód ogarnął jej ciało,

I zadrżała. 

*

On wyciągnął do Panny Jackson dłonie,

A zza wzgórza wyłoniła się mroczna karoca i cztery konie. 

"Bądź mą!"-rzekł i ujął jej ciało.

"Abym była twoją to za mało..."-powiedziała, więc

Owinął ją swą peleryną i udali się do zamku.

 Żal mi jej,

Nie słuchajcie dalej jej wrzasku....