Noc

 Najbardziej w świecie, bała się będę

Tego, że jeśli umrzeć mi -noc rzecze

To w czaszce inne myśli względne, bezwzględne?

Głupcem się stanę i zgasną światła świece.

Że żyjąc raz jeszcze, kruchy charakter 

Mną zawładnie, a serce uda głuche grzmoty

Ciche, jednokroć nie godząc się jak bohater

Który chętnie ukłuje niczym kastet złoty.

Moje wargi i szyję.

Najbardziej w świecie, bała się będę

Tego, że jeśli cierpieć mi- noc rzecze

To w oczach moich strach przed pragnieniem,

Powlecze moją bezradność sennym rozgoryczeniem.

Bo jeśli noc rzecze, 

Że przewlecze życie mi po kościach,

Bronić się nie będę- bo jestem sama w sobie pragnieniem,

i istnieniem,

i cierpieniem,

 i rozgoryczeniem,

i iskrzeniem.

Do nadziei się tuląca.