Dlaczego mówisz im o księżycu?
Tak naprawdę ślepi pozostać chcą,
I na zawsze pozostać w ukryciu.
Nie wiem co myśleć o swoim stworzeniu,
I o egzystencji własnego istnienia.
O sensie swoje strachu i lęku,
O Bogu, który mnie nie docenia.
---
O błądzących przeprosinach w myślach,
I o nieumiejętności ujrzenia skruchy w ludzkich oczach.
Nie potrafię wybaczać...
Obłąkanego czasu jest za mało, aby to zrozumieć.
Niczym zimnego i prawdziwego wiatru.
Który głaszczą moją cerę, żeby mnie upokorzyć ....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz